Space ของ เอกชัย

ขอลาที ปีเก่า แสนเศร้าโศก
ความอับโชค ที่มา กับราศี
อีกโพยภัย ไข้ทำ ประจำมี
ในชีวี จงสลาย มลายพลัน

สวัสดี ปีใหม่ ขอให้สุข
หมดสิ้นทุกข์ กายจิต มิผิดผัน
อายุมั่น ขวัญยืน สี่หมื่นวัน
มีผิวพรรณ ผ่องนวล เย้ายวนชม

ปรารถนา เงินทอง กองท่วมฟ้า
ทำการค้า ร่ำรวย ไปสวยสม
มียศศักดิ์ รักใคร ใคร่ภิรมย์
ขอให้กลม เกลียวกัน และมั่นคง

ถ้าผู้ใด ใจว่าง เรื่องทางรัก
ให้พบพักตร์ กันที อย่ามีหลง
หากอกหัก หนักไป ครวญใคร่ปลง
ขอท่านจง โชคดี ทั้งปีเทอญ

ครั้งหนึ่ง... คุณเคยปลื้ม เมื่อเขา ดีกับคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยโกรธ เมื่อเขา ทะเลาะกับคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยชอบ เมื่อเขา บอกรักคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยเกลียด เมื่อเขา ไม่ง้อคุณ

ครั้งหนึ่ง... คุณเคย ซื่อสัตย์ เมื่อเขา จริงใจต่อคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยหงุดหงิด เมื่อเขา เฉยชาต่อคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย หัวเราะ เมื่อเขา หยอกล้อ คุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยร้องไห้ เมื่อเขา นอกใจคุณ
 

ครั้งหนึ่ง... คุณเคยเสียสละเวลา เมื่อเขา อยากพบคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยสูญเสียทั้งกายใจ เมื่อเขา ไม่ต้องการคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอบอุ่น เมื่อเขา กอดคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยเหงา เมื่อนึกถึงภาพเขากับคุณ

ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอุ่นใจ เมื่อเขา ห่วงใยปกป้องคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยอ่อนแอ เมื่อเขา ไม่สนใจคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอภัย เมื่อเขาทำผิดแล้วขอโทษคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคย อยากขอโทษ เมื่อเขาไม่อยู่ฟังคุณ
 

ครั้งหนึ่ง... คุณเคย คิดถึง เขา เมื่อเขาอยู่ไกลกับคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคย คิดถึงความทรงจำและความผูกพัน
ระหว่างเขากับคุณเมื่อเขาไม่อยู่กับคุณอีกต่อไป

สักครั้งหนึ่ง... ที่คุณ สุข และ ทุกข์ เพราะ "รัก"
สักครั้งหนึ่ง...ที่คุณอาจไม่สมหวังใน "รัก"
แต่คุณจะไม่ผิดหวังที่ได้ "รัก"
ดีกว่าไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกนี้เลย ...

"Love is like the sun, when it is there you want to bask in it's warmth,

when it is gone, you just want to drink hot chocolate and curl up in a blanket."

ความรักเหมือนแสงอาทิตย์...
เมื่อคุณมีรักคุณก็อยากจะอาบแดดให้อุ่นสบาย
แต่เมื่อความรักจากไป...
สิ่งที่คุณทำก็แค่เพียงดื่มชอกโกแลตอุ่นๆ
และนอนคุดคู้ในผ้าห่มเท่านั้น...

มันมีเหตุผลหลายอย่าง
ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน
เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้

 

บางคนอาจต้องห้ามใจ
เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน
และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก
และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น
บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา

ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา
แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา
เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่
เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา

มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้
แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ
แต่หากจำเป็นต้องทำเพื่อปกป้องตัวเอง
เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ

การถอยห่างจะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า
ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง
ยิ่งทำให้เราอ่อนแอและแพ้ภัยตัวเอง
หากไม่ได้เขามาเป็นคนรักของเรา

ขอเพียงแค่เขาได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้
อย่าได้เข้าใจว่าเราโกรธหรือเกลียดเขาถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่

คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง
พร้อมที่จะใช้ชีวิตที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร
แม้ว่าการเดินทางจะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที

หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว
ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว
ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
คิดและรู้สึกกับเขาได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน
ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝงด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา
และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขาได้อย่างจริงใจที่สุด
เป็นธรรมชาติมากที่สุดโดยไม่ต้องกดดันอะไร

 
หวังว่าเขาคงเข้าใจในเหตุผลที่เรากระทำลงไป
เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ
แต่สักพักก็คงจะหายดี
แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

+++++++++++++

มันเลวร้ายใช่มั้ย...
กับการที่แอบชอบคนที่มีเจ้าของแล้ว

ฉันรู้สึกเหมือนว่ากำลังจะแทรกไปเป็นมือที่สามยังไงก็ไม่รู้
มันก็เป็นแค่ความรู้สึกนะ...
ยังไงฉันก็ไม่คิดที่จะทำอยู่แล้ว
อีกอย่างคนที่ฉันชอบก็ดันเป็นเพื่อนสนิทของฉันด้วย...เจ็บชะมัด

มันเป็นเป็นความรู้สึกที่แย่ชะมัด....
กับการที่ต้องรับฟังเรื่องราวต่างๆ ของเค้ากับเธอ
ฉันก็อยากให้คำปรึกษากับเค้าทุกๆ เรื่องนะ
แต่การที่ต้องฟังคนที่เราชอบมาเล่าถึงคนที่เค้ารักให้เราฟัง

ยังไงๆ มันก็ยังเจ็บอยู่ดีน่ะแหละ...
เพราะเราก็อยากให้เค้านึกถึงเราบ้าง
แต่ก็ต้องทำใจอยู่ดีแหละนะ...ก็เรามันเป็นแค่เพื่อนสนิทนี่
ยังไงๆ เพื่อนที่ดีก็ต้องให้คำปรึกษากับเพื่อนที่ดีของเราอยู่แล้ว....

พยายามจะคิดให้ได้แบบนี้ทุกครั้ง
เวลาที่เค้าเล่าเรื่องของเธอให้ฉันฟัง
คิดได้เหมือนกันนะ...แต่มันก็อดน้อยใจไม่ได้อยู่ดีแหละ
...ยิ่งคิดก็เหมือนตัวเองเป็นตัวร้าย...

เวลาที่มีเค้าอยู่ด้วยนะ...ฉันรู้สึกมีความสุขมากเลยรู้มั้ย
แล้วบางครั้งฉันอาจจะทำอะไรๆ ที่มันดูเกินกว่าความเป็นเพื่อน
แต่ฉันก็จะพยายามระวังอยู่เสมอๆ
เพราะฉันไม่อยากให้เค้าไขว้เขวกับความรู้สึก
ฉันไม่อยากเป็นมือที่สามที่ต้องทำให้ใครทะเลาะกัน

ฉันมีความสุขกับการที่ได้เป็นแบบนี้...แบบนี้แหละดีที่สุดแล้ว
สำหรับฉัน...แค่ได้เห็นหน้าเค้าทุกๆ วัน ฉันก็มีความสุขแล้ว

                                                

ชีวิตคือ . . . ความไม่แน่นอน
ก็เหมือนละคร ในแต่ละตอนที่เปลี่ยนไป
สุขได้ไม่นาน เดี๋ยวมันก็ทุกข์ใจ
ไม่ยิ้ม ไม่ร้องไห้ ไม่ปวดร้าว
แปลว่าคนนั้นไซร้ . . .  ไม่มีลมหายใจอยู่ในโลกา

ขาดเขา แต่เราก็ต้องอยู่
ถึงแม้ว่าเขา . . . ไม่รับไม่รู้ ก็ช่างเขา
แค่คนไม่รักจริง ทิ้งกันลงไม่เห็นแม้เงา
แล้วจะแคร์ . . . แต่เขาไปทำไม

วันนี้แค่เสียน้ำตา . . . เดี๋ยวไม่ช้าก็หาย
อย่างน้อยที่เรายังเจ็บ แปลว่า . . . เรายังหายใจ
ยังมีวันเริ่มต้นใหม่ ได้ทุกวัน

ชีวิตยังเป็นของของเรา . . .
ที่ไม่มีใคร มาพรากออกไปได้ทั้งนั้น
ใครเขาไม่รักเรา ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องแคร์มัน
พรุ่งนี้ ... นั้น เราค่อยยิ้มให้กับตัวเอง